Related%20passage do Szabbat 24:2

מַתִּירִין פְּקִיעֵי עָמִיר לִפְנֵי בְהֵמָה, וּמְפַסְפְּסִים אֶת הַכֵּפִין, אֲבָל לֹא אֶת הַזֵּרִין. אֵין מְרַסְּקִין לֹא אֶת הַשַּׁחַת וְלֹא אֶת הֶחָרוּבִין לִפְנֵי בְהֵמָה, בֵּין דַּקָּה בֵּין גַּסָּה. רַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר בֶּחָרוּבִין לַדַּקָּה:

Dozwolone jest rozwiązywanie wiązek snopów przed bestią (w szabat). [Dopóki są związani, nie są (gotowymi) pożywieniem i są rozwiązani, aby im dać pożywienie. Ale żeby je rozproszyć, tak jak trawa jest rozrzucona przed zwierzętami, aby je wąchały i uważały je za apetyczne—jest to zabronione w przypadku wiązek krążków. Ponieważ po rozwiązywaniu zawiniątek stają się pożywieniem, rozpraszanie zapewnia tylko większą radość i zabronione jest (w Szabat) wysiłek (w Szabat) dla czegoś, co już jest pożywieniem]. . Dozwolone jest ich rozproszenie i rozłożenie, zanim bestia poczuje zapach. Bo bez takiego rozrzucenia nie jest to pożywienie], ale nie cyryna. [Są one tym samym, co „pekiei amir” („wiązki snopów” powyżej), ale podczas gdy peki'in ma dwa krawaty, po jednym na każdym końcu, ziryna ma trzy. I chociaż są mocno ściśnięte i wytwarzają ciepło, tak że zwierzę unika ich, to jednak wolno mu tylko uwolnić trzy więzi, czyniąc je „pożywieniem” jako peki'in.] Zabronione jest cięcie obu zbóż. -trawa lub chleb świętojański jako pożywienie dla bestii, zarówno dużej, jak i małej, [jest to (uważane za) niepotrzebny wysiłek]. R. Yehudah pozwala na to z chleba świętojańskiego dla małego zwierzęcia [małe zwierzę jest trudne do żucia chleba świętojańskiego cienkimi zębami. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]

Poznaj related%20passage do Szabbat 24:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.